XIDO

Jak radzić sobie z zaburzeniami erekcji

zmień wielkość tekstu:

Jesteś w : Życie » O tym się mówi

Inne w tej kategorii

Optium_Xido_paski_ketony
Listy. Pominięcie posiłku a dawka insuliny

Co z insuliną, jeśli chcemy pominąć posiłek - np. wieczorem nie mamy apetytu i nie jestesmy głodni. Odpowiada nasz specjalista, dr n. med. B...

sens zima (4/2013-2014) okladka
Coraz młodsi, oraz ciężsi

O narastającym problemie nadwagi i otyłości wśród dzieci i młodzieży rozmawiamy z dr n. med. Bogdą Skowrońską z Kliniki Diabetologii i Otyło...

Dowiedz się więcej o cukrzycy Kontakt

czytana kategoria: O tym się mówi

29.11.2011


Jak radzić sobie z zaburzeniami erekcji

Według przewidywań, w 2025 roku z powodu zaburzeń erekcji będą cierpieć aż 322 mln mężczyzn na całym świecie. Problem ten dotyczy również chorych na cukrzycę, a co gorsza, jest u nich o wiele częstszy i bardziej nasilony. Jak przekonuje dr Ewa Wojciechowicz-Owdziej istnieją już sposoby, by skutecznie ten problem rozwiązać.

Dlaczego tak ważne jest mówienie i edukowanie w temacie zaburzeń erekcji, zwłaszcza diabetyków?

 

Zaburzenia erekcji (ED – erectile dysfunction) wraz z innymi dysfunkcjami seksualnymi stanowią dość powszechny problem, który dotyka wielu mężczyzn w różnym wieku. Szacuje się, że ponad połowa panów po 50. roku życia ma trudności z uzyskaniem i utrzymaniem wzwodu niezbędnego do odbycia satysfakcjonującego stosunku seksualnego.

 

Badania dowodzą, że ryzyko wystąpienia zaburzeń wzwodu jest dwu-, a nawet trzykrotnie większe u pacjentów z cukrzycą, a w dodatku pojawiają się one u nich średnio o 10–15 lat wcześniej niż u zdrowych mężczyzn. Według światowych danych to powikłanie cukrzycy występuje nawet u blisko 70 proc. diabetyków, a odsetek ten zwiększa się do 80 proc., jeśli cukrzycy towarzyszy nadciśnienie tętnicze lub inna choroba układu sercowo-naczyniowego. Liczby te dają wyobrażenie wagi problemu i pokazują, jak ważne jest podejmowanie działań w kwestiach prewencji i leczenia zaburzeń erekcji, zarówno przez lekarzy diabetologów, jak i samych pacjentów. Niestety, temat ten nawet w dzisiejszych czasach pozostaje tabu, a wielu mężczyzn boi się przyznać do swojego problemu. Mimo dostępnych metod leczenia rezygnują oni z życia seksualnego, co prowadzi do obniżenia ich własnej samooceny, konfliktów w związku, a nawet depresji. Dlatego o przyczynach i nowoczesnych metodach terapeutycznych warto wiedzieć więcej, by móc skutecznie zapobiegać zaburzeniom wzwodu i cieszyć się udanym życiem intymnym.

 

 

Jakie są przyczyny dysfunkcji seksualnej w cukrzycy?

 

Bezpośrednia przyczyna zaburzeń wzwodu u chorujących na cukrzycę jest bardzo złożona. W cukrzycy najważniejszym zjawiskiem doprowadzającym do pojawiania się tych zaburzeń jest neuropatia obwodowa, która stanowi efekt działania zwiększonych stężeń glukozy na nerwy unerwiające prącie. Uszkodzone włókna nerwowe nie mogą przekazywać właściwie impulsów, co w bardzo dużym stopniu upośledza możliwość inicjacji wzwodu. Inną bardzo istotną dysfunkcją są zaburzenia w obrębie naczyń zapewniających dopływ krwi do narządów płciowych. Cukrzyca niszczy wnętrze tętnic, co sprawia, że ich funkcja zostaje poważnie osłabiona. Kolejnym czynnikiem naczyniowym jest zamykająca naczynie i ograniczająca przepływ miażdżyca. Wspólnie patologie te uniemożliwiają zapewnienie wystarczającego dopływu krwi do prącia i uzyskanie erekcji. W powstawaniu zaburzeń wzwodu dużą rolę odgrywają także czynniki psychiczne, używki i niektóre z przyjmowanych leków.

 

Co zwiększa ryzyko pojawienia się zaburzeń erekcji?

 

Naukowcy zaobserwowali, że ryzyko wystąpienia dysfunkcji seksualnej jest większe u diabetyków, którzy mają zbyt duże i niewyrównane poziomy glikemii, wysokie stężenie cholesterolu we krwi i nadciśnienie tętnicze, a także są w wieku powyżej 40 lat i brak im wystarczającej, regularnej aktywności fizycznej. Palenie oraz nadwaga również bezpośrednio przyczyniają się do zwiększenia ryzyka.

 

\"Księga praw Manu mówi: Kobiety trzymane pod strażą wiernych i oddanych mężczyzn nie są bynajmniej bezpieczne; jedynie te są bezpieczne, które dobrowolnie pilnują się same”.

 

* * *

 

„Wolno uwieść żonę innemu, jeżeli grozi niebezpieczeństwo, że umrze się z miłości do niej”.

 

* * *

 

„Cokolwiek czyni jedno z kochanków, drugie powinno odwzajemnić: pocałunek za pocałunek, pieszczota za pieszczotę, uderzenie za uderzenie”.

 

P. E. Lamairesse

„Kamasutra”

 

Jak diagnozuje się ED i gdzie można udać się po poradę?

 

W procesie diagnostycznym bardzo istotne są wywiad i badanie lekarskie. Lekarz zapyta o objawy, czas ich trwania, a także o inne choroby i zażywane leki. Następnie przeprowadzi badanie przedmiotowe, sprawdzi parametry, takie jak ciśnienie, czynność serca i poziom glikemii, a także zleci wykonanie odpowiednich badań laboratoryjnych krwi i moczu, między innymi poziom cholesterolu, lipidów, antygen sterczowy oraz hormonów płciowych. Na tej podstawie można w przybliżeniu określić bezpośrednią przyczynę zaburzeń, a także zlecić badania obrazowe.

Należą do nich ultrasonografia dopplerowska naczyń układu moczowo-płciowego oraz tomografia komputerowa tętnic zaopatrujących prącie w krew. Diagnostyka zaburzeń erekcji w przypadku osób chorujących na cukrzycę jest dość złożona, niemniej może ją przeprowadzić zarówno prowadzący pacjenta lekarz diabetolog, jak i specjalista w zakresie urologii, seksuologii lub kardiologii. W ostatnich czasach pojawiają się także w Polsce kliniki wyspecjalizowane w diagnostyce i leczeniu dysfunkcji wzwodu.

 

 

Jak leczy się erectile dysfunction?

 

Obecnie pojawia się coraz więcej możliwości leczenia zaburzeń seksualnych u mężczyzn. Nowoczesne terapie ewoluują w kierunku połączenia bezpieczeństwa i coraz większej skuteczności. W arsenale dostępnych w dzisiejszych czasach środków znajdują się farmakologia, metody mechaniczne oraz postępowanie zabiegowe. W przypadku problemów natury psychicznej (depresja, lęki) stosuje się także psychoterapię. Pokrótce scharakteryzuję wybrane metody.

 

Farmakoterapia. Jedną z najpowszechniejszych obecnie metod stanowi farmakoterapia przy użyciu popularnej grupy leków stosowanych w zaburzeniach erekcji. Są to tzw. inhibitory 5-fosfodiesterazy (np. popularna Viagra). Przez swoje działanie poprawiają czynność tętniczek oraz ciał jamistych prącia i zapewniają prawidłowy napływ krwi, powodujący efektywną erekcję.

Leki te najskuteczniejsze są u pacjentów z problemem znajdującym się w naczyniach (np. miażdżyca, cukrzyca). Jeśli u chorego stwierdza się obniżony poziom męskich hormonów płciowych, można wprowadzić suplementację testosteronu i wyrównać ich poziom, co zapewnia poprawę m.in. w zakresie funkcji seksualnych.

 

Iniekcje do prącia. Metoda ta polega na iniekcji środków rozkurczających naczynia bezpośrednio do prącia. Po odpowiednim przeszkoleniu mężczyzna może podawać lek samodzielnie, przy użyciu krótkiej i cienkiej igły (np. stosowanej do podawania insuliny). Jest to postępowanie bardzo skuteczne, jednak ze względu na dyskomfort (konieczność wykonania zastrzyku, wstyd) nie jest często wybierane przez pacjentów.

 

Pompki próżniowe. Należą one do typowo metod mechanicznych. Zbudowane są ze specjalnego, zakładanego na prącie cylindra, połączonej z nim pompki oraz pierścienia. Pompki funkcjonują na zasadzie wytworzenia próżni zasysającej krew do prącia, co niestety działa jedynie objawowo i tylko pomocniczo – nie leczy przyczyny.

 

 Przypominamy

Zaburzeniom erekcji można zapobiegać. Jednym z kluczowych elementów jest wyrównanie poziomu glikemii i dobra kontrola cukrzycy. Zalecane jest regularne przyjmowanie leków, prowadzenie dzienniczka pomiarów stężenia glukozy i uczęszczanie na okresowe kontrole i wizyty lekarskie.

 

Operacje rekonstrukcyjne i zabiegi wewnątrznaczyniowe. U pacjentów po urazach lub z bardzo zaawansowanymi zmianami miażdżycowymi upośledzającymi przepływ krwi w naczyniach można wykonać operacyjną rekonstrukcję, jednak jest to metoda inwazyjna i trudna technicznie. Od niedawna dostępna jest metoda, tzw. procedura VEDI (Vascular Erectile Dysfunction Intervention), polegająca na udrażnianiu tętnic unaczyniających prącie poprzez wykonywanie zabiegu angioplastyki tętniczej – do naczynia zostaje wprowadzony specjalny cewnik z małym balonikiem, który pod wpływem wypełnienia poszerza światło zwężonej tętnicy. Ta stosunkowo bezpieczna (wystarczy jedno nakłucie ) i skuteczna metoda, bazująca na wykonywanych w chorobie niedokrwiennej serca zabiegach angioplastyki wieńcowej, stanowi jedno z nowatorskich rozwiązań zaproponowanych w ostatnich latach w leczeniu zaburzeń erekcji. Procedura VEDI została skierowana do chorych z zaawansowaną miażdżycą naczyń, która – jak wiadomo – często towarzyszy cukrzycy.

 

Protezy prącia. Zabiegi implantowania protez prącia były niegdyś wykonywane stosunkowo często. W obecnych czasach, głównie ze względu na wprowadzenie leków doustnych, stanowią metodę ostateczną i wykorzystywaną tylko w przypadkach, gdy inne sposoby postępowania zawodzą.

 

 

Czy zaburzeniom erekcji można zapobiec?

 

Trzeba pamiętać, że zaburzenia seksualne w przebiegu cukrzycy stanowią jedno z jej powikłań, a więc nie powstają od razu, tylko raczej stopniowo rozwijają się w czasie trwania choroby.

Tak jak innym powikłaniom, również im można skutecznie zapobiegać. Jednym z kluczowych elementów jest wyrównanie poziomu glikemii i dobra kontrola cukrzycy. Zalecane jest więc regularne przyjmowanie leków, prowadzenie dzienniczka pomiarów i uczęszczanie na okresowe kontrole i wizyty lekarskie. Bardzo ważna jest też właściwa dieta oraz unikanie używek.

Regularna aktywność fizyczna (marsz, jazda na rowerze, pływanie lub inne) oraz utrzymanie właściwej wagi zapewnią lepszą wydolność organizmu, poprawią krążenie i doprowadzą do zmniejszenia poziomu cholesterolu, a także wyrównania poziomu cukru we krwi. Również leczenie chorób towarzyszących, jak np. nadciśnienie tętnicze, oraz bezwzględne rzucenie palenia stanowią jeden z istotnych elementów efektywnej profilaktyki.

 

dr Ewa Wojciechowicz-Owdziej,
kierownik NZOZ AMEDS Centrum